Uitleg
De CLP-verordening bepaalt hoe fabrikanten, importeurs en leveranciers stoffen en mengsels indelen naar gevaar en hoe ze dat op het etiket tonen. Ze volgt het wereldwijde GHS-systeem van de Verenigde Naties, zodat gevarenaanduidingen in veel landen op elkaar lijken.
Op het etiket herken je de gevarenpictogrammen (een rode ruit met een zwart symbool), een signaalwoord als 'Gevaar' of 'Waarschuwing', gevarenaanduidingen (H-zinnen) en voorzorgsmaatregelen (P-zinnen). Daarmee zie je in één oogopslag wat het gevaar is en hoe je er veilig mee omgaat.
Het veiligheidsinformatieblad (SDS) en CLP horen bij elkaar maar zijn niet hetzelfde: CLP gaat over indeling en etikettering, het SDS bevat uitgebreidere informatie over gebruik. Als gebruiker werk je vooral met de uitkomst: je moet etiketten kunnen lezen en laten zien, ook als je een product overdoet. Raadpleeg voor de actuele plichten de officiële bronnen.
Voorbeeld uit de praktijk
Op een jerrycan met ontvetter staat een pictogram met een uitroepteken, het signaalwoord 'Waarschuwing' en een H-zin over huidirritatie. De werkplek zorgt dat dezelfde informatie ook op de kleinere flessen staat waarin het product wordt overgegoten.
© 2026 BrydgeOne. Algemene informatie, geen juridisch of ander professioneel advies. Aan deze uitleg kunnen geen rechten worden ontleend.